زیست‌اطلاعات در ایران؛ وقتی علم، صنعت و حکمرانی به هم می‌رسند

از ظرفیت علمی تا مزیت ملی

در یادداشت‌های دیگر خود، به نقش زیست‌اطلاعات در آینده کشاورزی هوشمند و اهمیت استانداردسازی داده‌های زیستی پرداختم. اما یک پرسش اساسی همچنان باقی است:

آیا ایران از ظرفیت علمی لازم برای ورود به این عرصه برخوردار است؟

پاسخ، مثبت است.

ایران طی دو دهه اخیر در حوزه‌هایی مانند زیست‌فناوری، ژنتیک، بیوانفورماتیک، علوم داده و هوش مصنوعی، پژوهشگران و شرکت‌های دانش‌بنیان توانمندی پرورش داده است. مسئله اصلی، کمبود دانش نیست؛ مسئله، پیوند ندادن این دانش با نظام حکمرانی، استانداردسازی و تصمیم‌سازی ملی است.

استانداردسازی داده‌های زیستی؛ حلقه مفقوده کشاورزی هوشمند

نویسنده: محمد صفدران

فعال حوزه استانداردسازی، بهره‌وری و توسعه پایدار

عضو هیئت اندیشه‌ورز آب، اقلیم، محیط‌زیست و کشاورزی بنیاد نخبگان استان بوشهر

آیا داده، به‌تنهایی ارزش می‌آفریند؟

زیست‌اطلاعات، پلی میان داده و تصمیم است. اما یک پرسش اساسی همچنان باقی می‌ماند:

چرا با وجود تولید حجم عظیمی از داده‌های کشاورزی، بسیاری از تصمیم‌ها همچنان بر پایه تجربه، حدس یا اطلاعات ناقص اتخاذ می‌شوند؟

ISO/IEC ۱۷۰۶۵: تایید صلاحیت نهادهای گواهی‌کننده محصول، فرآیند و خدمات

راهنمای جامع استاندارد صلاحیت، بی‌طرفی و عملکرد یکپارچه نهادهای گواهی‌کننده

ISO/IEC ۱۷۰۶۵:۲۰۱۲، استاندارد بین‌المللی الزامات صلاحیت، سازگاری و بی‌طرفی نهادهایی است که به گواهی‌کردن محصولات، فرآیندها و خدمات می‌پردازند. این استاندارد که توسط کمیته ارزیابی انطباق ISO (CASCO) تدوین شده است، چارچوبی برای اطمینان از اینکه گواهی‌های صادرشده، قابل‌اعتماد، شفاف و مستقل هستند، فراهم می‌کند. نهادهای گواهی‌کننده ملزم به ارائه همه انواع گواهی نیستند و فعالیت آن‌ها به‌عنوان یک فعالیت ارزیابی انطباق شخص ثالث شناخته می‌شود. آخرین نسخهٔ این استاندارد در سال ۲۰۱۲ منتشر شده و در مرحله تأیید (Confirmed) قرار دارد، هرچند که پیش‌نویس نسخهٔ جدید (FDIS) نیز در دست تهیه است.

مدل SBG؛ چارچوبی برای حکمرانی زیست‌اطلاعات مبتنی بر استاندارد در کشاورزی هوشمند (Standard-Based Bioinformatics Governance)

جهان امروز با کمبود داده مواجه نیست؛ بلکه با کمبود توانایی در تبدیل داده به تصمیم روبه‌روست.

در کشاورزی، صنایع غذایی و محیط‌زیست، هر روز میلیاردها داده از ژنوم گیاهان، کیفیت خاک، منابع آب، شرایط اقلیمی، آفات، بیماری‌ها، سامانه‌های سنجش از دور و تجهیزات هوشمند تولید می‌شود. با این حال، صرفِ تولید داده به معنای خلق ارزش نیست.

داده زمانی به سرمایه ملی تبدیل می‌شود که بتوان آن را استانداردسازی، یکپارچه، تحلیل و در نهایت به تصمیم‌های قابل اتکا تبدیل کرد.

در این نقطه، «زیست‌اطلاعات» (Bioinformatics) از یک رشته دانشگاهی فراتر می‌رود و به زیرساخت حکمرانی هوشمند تبدیل می‌شود.

با ادامه ی مطلب همراه ما باشید

زیست‌اطلاعات (Bioinformatics)؛ از علم داده‌های زیستی تا حکمرانی هوشمند کشاورزی

آغاز عصر تصمیم‌سازی زیستی

در هر دوره‌ای از تاریخ، فناوری‌های کلیدی، شیوه حکمرانی و توسعه کشورها را دگرگون کرده‌اند. اگر موتور بخار، برق و فناوری اطلاعات سه موج بزرگ تحول اقتصادی را رقم زدند، اکنون جهان در آستانه موج چهارمی قرار گرفته است که بر همگرایی زیست‌فناوری، هوش مصنوعی و علم داده استوار است.

===>

زیست‌اطلاعات (Bioinformatics)؛ کلید ورود به عصر کشاورزی هوشمند و امنیت غذایی

در دنیای امروز، مرز میان علوم زیستی و فناوری‌های محاسباتی به طرز شگفت‌انگیزی در حال محو شدن است. زیست‌اطلاعات (Bioinformatics) یا بیوانفورماتیک، به عنوان یکی از مهم‌ترین حوزه‌های بین‌رشته‌ای قرن بیست و یکم، پلی است که این دو جهان را به هم متصل می‌کند.

اما زیست‌اطلاعات دقیقاً چیست و چرا برای آینده کشاورزی، صنعت غذا و حتی انرژی ایران اینقدر حیاتی است؟

=== ادامه مطلب

ISO/IEC ۱۷۰۲۵: تایید صلاحیت آزمایشگاه‌های آزمون و کالیبراسیون

راهنمای جامع استاندارد صلاحیت، بی‌طرفی و عملکرد یکپارچه آزمایشگاه‌ها

ISO/IEC ۱۷۰۲۵:۲۰۱۷، استاندارد بین‌المللی الزامات عمومی برای صلاحیت آزمایشگاه‌های آزمون و کالیبراسیون است. این استاندارد به آزمایشگاه‌ها کمک می‌کند تا صلاحیت فنی، بی‌طرفی و عملکرد یکپارچه خود را به اثبات برسانند و نتایج قابل‌اعتمادی تولید کنند. آزمایشگاه‌های تاییدصلاحیت‌شده بر اساس این استاندارد، گواهینامه‌ها و گزارش‌های آزمون خود را در سطح بین‌المللی به رسمیت می‌شناسند و نیاز به آزمون مجدد در کشورهای مختلف را کاهش می‌دهند.

در ادامه مطلب با ما همراه باشید

آیا سازمان شما با فرآیند تایید صلاحیت بر اساس ISO/IEC ۱۷۰۲۵ آشنایی دارد؟ با چه چالش‌هایی مواجه بوده‌اید؟ نظرات خود را در بخش کامنت‌ها با ما به اشتراک بگذارید.

ISO/IEC ۱۷۰۲۰: تایید صلاحیت نهادهای بازرسی

راهنمای جامع استاندارد صلاحیت، بی‌طرفی و عملکرد یکپارچه نهادهای بازرسی

ISO/IEC ۱۷۰۲۰:۲۰۲۶، استاندارد بین‌المللی الزامات صلاحیت، بی‌طرفی و عملکرد یکپارچهٔ نهادهای بازرسی است. بازرسی نقشی حیاتی در مدیریت ریسک ایفا می‌کند؛ به تشخیص نقص‌ها، تأیید انطباق و اطمینان از ایمنی و fitness for use محصولات، سیستم‌ها و فرآیندها کمک می‌کند. آخرین نسخهٔ این استاندارد در ۲۷ مارس ۲۰۲۶ منتشر شده است و دورهٔ گذار از نسخهٔ ۲۰۱۲ تا ۲۷ مارس ۲۰۲۹ تعیین شده است.

در ادامه مطلب با ما همراه باشید

آیا سازمان شما با فرآیند تایید صلاحیت بر اساس ISO/IEC ۱۷۰۲۰ آشنایی دارد؟ با چه چالش‌هایی مواجه بوده‌اید؟ نظرات خود را در بخش کامنت‌ها با ما به اشتراک بگذارید.

از اصل پیتر تا اصل دیلبرت؛ مسئله، مدیران‌اند یا نظام‌های مدیریتی؟
سومین گام در واکاوی اتلاف سرمایه انسانی در دولت؛ چگونه سازوکارهای سازمانی، انتصاب‌های نامتناسب را بازتولید می‌کنند؟
محمد صفدران
عضو هیئت اندیشه‌ورز آب، اقلیم، محیط‌زیست و کشاورزی بنیاد نخبگان استان بوشهر
فعال حوزه استانداردسازی، بهره‌وری و توسعه پایدار

در دو یادداشت پیشین، «شکاف مهارت نیروی کار در ایران!» و «چابک‌سازی یا چاق‌سازی دولت؟ اصل پیتر و زخم کهنه بهره‌وری»، با استناد به گزارش سال ۲۰۲۳ سازمان بهره‌وری آسیا (APO)، بخشی از زنجیره اتلاف سرمایه انسانی را واکاوی کردم. در یادداشت نخست، به شکاف میان نظام آموزش، مهارت‌های نیروی کار و نیازهای واقعی اقتصاد پرداختم و در یادداشت دوم، نشان دادم که چگونه نظام‌های ارتقای نامتناسب می‌توانند متخصصان ارزش‌آفرین را از جایگاهی که بیشترین اثربخشی را دارند، دور کنند.
اما اگر این دو پدیده تنها بخشی از مسئله باشند، پرسش مهم‌تری مطرح می‌شود: آیا خودِ نظام‌های مدیریتی نیز می‌توانند ناکارآمدی را بازتولید کنند؟

بررسی و کندوکاوی در رسانه از دریچه استانداردها

نشستِ اعتماد، میلِ قلم؛ گسل استاندارد در فرهنگ و رسانه ایران

محمد صفدران _ فعال حوزه استانداردسازی، بهره‌وری و توسعه پایدار

عضو هیئت اندیشه‌ورز آب، اقلیم، محیط‌زیست و کشاورزی بنیاد نخبگان استان بوشهر

اختصاصی پایگاه محیط ریستی و فرهنگی اجتماعی «سپهــر جنــوب»
اخیراً استاد عبدالرحمن برزگر در یادداشتی، «تاب‌آوری جمعی» را به‌مثابه ضرورتی برای آشتی جامعه هنری با گفتمان عمومی مطرح کردند و بر سه پایه «فضای امن برای بیان هنرمندانه»، «شبکه‌های فرهنگی» و «رسانه تحلیلگر» تمرکز نمودند. این دغدغه، بهانه‌ای شد برای کندوکاوی عمیق‌تر از دریچه دو استاندارد مغفول ISO 37000 و ISO 26000؛ نه در مقام نقد، که در مقام بسط همان نگرانی از زاویه‌ای دیگر.

چابک‌سازی یا چاق‌سازی دولت؟ اصل پیتر و زخم کهنه بهره‌وری در خدمات عمومی ایران

تأملی بر میراث ماندگار لارنس پیتر برای دستگاه دولتی ایران؛ وقتی ارتقای شغلی، متخصصان را از «دارایی تحریم‌ناپذیر» به «هزینه مازاد» تبدیل می‌کند.

محمد صفدران

عضو هیئت اندیشه‌ورز آب، اقلیم، محیط‌زیست و کشاورزی بنیاد نخبگان استان بوشهر / فعال حوزه استانداردسازی، بهره‌وری و توسعه پایدار

در یادداشت پیشین خود با عنوان «شکاف مهارت نیروی کار در ایران!» و با تکیه بر گزارش ۲۰۲۳ سازمان بهره‌وری آسیا (APO)، از این گفتیم که «فناوری را می‌توان تحریم کرد، اما ذهنِ حل‌مسئله را نه. این داراییِ تحریم‌ناپذیر، بهره‌وری را زنده نگه می‌دارد.»

اما ایرانِ در مسیر «پایداری از طریق بهره‌وری»، با تهدیدی به‌مراتب خاموش‌تر از تحریم خارجی روبه‌روست: ماشینِ درونیِ ارتقاهای نادرست که همین «ذهنِ حل‌مسئله» را—همان دارایی تحریم‌ناپذیر—از کار می‌اندازد.

اینجاست که «اصل پیتر»، مانند ویروسی خاموش، از درون به جان بهره‌وری خدمات عمومی می‌افتد و «پیوند نهادی»‌ای را که گزارش APO تجویز می‌کند، از ریشه می‌بُرد. نتیجه، قربانی شدن چابک‌سازی واقعی دولت در پای تخصیص نادرست منابع انسانی است.

در ادامه مطلب با ما همراه باشید

گذار نظام استاندارد ایران؛ از اتکای صرف به استانداردهای اجباری به نظام مقررات فنی

محمد صفدران
فعال حوزه استانداردسازی، بهره‌وری و توسعه پایدار
عضو هیأت اندیشه‌ورز آب، اقلیم، محیط‌زیست و کشاورزی بنیاد نخبگان استان بوشهر

تحولی در حکمرانی کیفیت؛ گامی در مسیر ارتقای بهره‌وری و رقابت‌پذیری اقتصاد ایران

سازمان ملی استاندارد ایران در چارچوب «سند جامع و نقشه راه تحول نظام استانداردسازی و مدیریت کیفیت کشور»، مسیر گذار تدریجی از نظام مبتنی بر استانداردهای اجباری به سمت نظام مقررات فنی را دنبال می‌کند. این تحول، تنها تغییر در ابزارهای نظارتی نیست؛ بلکه بازتعریف نقش استاندارد در حکمرانی کیفیت، تسهیل تجارت، ارتقای بهره‌وری و افزایش رقابت‌پذیری اقتصاد کشور است.

این گذار به معنای حذف استانداردهای اجباری یا کاهش سطح حمایت از ایمنی، سلامت و حقوق مصرف‌کننده نیست؛ بلکه به معنای تغییر در رویکرد تنظیم‌گری و بهره‌گیری هدفمندتر از استانداردها در کنار مقررات فنی است. موفقیت این تحول، علاوه بر تدوین مقررات فنی، به تقویت زیرساخت کیفیت (Quality Infrastructure)، توسعه نظام ارزیابی انطباق، تنظیم‌گری هوشمند (Smart Regulation) و مشارکت فعال صنعت و سایر ذی‌نفعان وابسته خواهد بود.

در این یادداشت می‌خوانید

- چرا نظام استاندارد ایران در آستانه یک تحول مهم قرار گرفته است؟
- تفاوت استانداردهای اجباری و مقررات فنی چیست؟
- این تغییر چه ارتباطی با بهره‌وری، نوآوری و تجارت بین‌الملل دارد؟
- چرا ارزیابی انطباق ستون اصلی نظام جدید خواهد بود؟
- مهم‌ترین فرصت‌ها، چالش‌ها و الزامات موفقیت این گذار چیست؟

ISO ۱۳۴۸۵: مدیریت کیفیت در صنعت تجهیزات پزشکی

راهنمای جامع استاندارد سیستم مدیریت کیفیت برای فعالان حوزهٔ تجهیزات پزشکی

ISO ۱۳۴۸۵:۲۰۱۶، استاندارد بین‌المللی سیستم‌های مدیریت کیفیت (QMS) برای صنعت تجهیزات پزشکی است که الزامات طراحی، تولید، نصب و نگهداری تجهیزات پزشکی را تعیین می‌کند. این استاندارد با بیش از ۲۹,۷۴۱ گواهینامهٔ فعال در سراسر جهان，به‌عنوان مرجعی برای سازمان‌های غذا و داروی آمریکا (FDA) نیز شناخته می‌شود و از فوریه ۲۰۲۴، جایگزین نظامنامهٔ کیفیت (QSR) این سازمان شده است.

در ادامه‌ی مطلب با ما همراه باشید.

آیا سازمان شما تجربهٔ پیاده‌سازی ISO ۱۳۴۸۵ را داشته است؟ با چه چالش‌هایی مواجه شده‌اید؟ نظرات خود را در بخش کامنت‌ها با ما به اشتراک بگذارید.

ISO ۵۰۰۰۱: مدیریت انرژی، بهره‌وری و کاهش هزینه‌ها

راهنمای جامع استاندارد سیستم مدیریت انرژی برای سازمان‌های پایدار و کم‌مصرف

ISO ۵۰۰۰۱:۲۰۱۸، استاندارد بین‌المللی سیستم‌های مدیریت انرژی (EnMS) است که چارچوبی نظام‌مند برای بهبود مستمر بهره‌وری انرژی در سازمان‌ها فراهم می‌کند. این استاندارد با هدف کاهش مصرف انرژی، هزینه‌ها و انتشار گازهای گلخانه‌ای طراحی شده و برای تمام سازمان‌ها، صرف‌نظر از اندازه و صنعت، قابل اجراست. بر اساس برآوردها، این استاندارد می‌تواند تا ۶۰ درصد از مصرف انرژی جهان را تحت تأثیر قرار دهد. نسخهٔ ۲۰۲۴ این استاندارد با اصلاحیهٔ A1 به‌روزرسانی شده است.

برای آشنایی با این استاندارد ادامه مطلب را مطالعه کنید

آیا سازمان شما تجربهٔ پیاده‌سازی ISO ۵۰۰۰۱ را داشته است؟ با چه چالش‌هایی مواجه شده‌اید؟ نظرات خود را در بخش کامنت‌ها با ما به اشتراک بگذارید.

ISO ۲۲۰۰۰: ایمنی مواد غذایی از مزرعه تا سفره

راهنمای جامع استاندارد سیستم مدیریت ایمنی مواد غذایی برای سازمان‌های فعال در زنجیره‌ی تأمین غذا

ISO ۲۲۰۰۰:۲۰۱۸، استاندارد بین‌المللی سیستم‌های مدیریت ایمنی مواد غذایی (FSMS) است که الزامات یک سیستم جامع را برای شناسایی، پیشگیری و کنترل مخاطرات ایمنی مواد غذایی در تمام حلقه‌های زنجیره‌ی تأمین—از مزرعه تا سفره—تعیین می‌کند. این استاندارد با تلفیق اصول سیستم HACCP و برنامه‌های پیش‌نیاز (PRP)، برای تمام سازمان‌های زنجیره‌ی غذایی صرف‌نظر از اندازه و پیچیدگی کاربرد دارد. بر اساس تازه‌ترین تحولات، در ژوئیه ۲۰۲۵ مجموعه استانداردهای ISO ۲۲۰۰۲ (برنامه‌های پیش‌نیاز) با رویکردی یکپارچه بازنگری شده‌اند که گامی مهم در ارتقای استانداردهای ایمنی مواد غذایی در سراسر زنجیره‌ی تأمین غذا، خوراک دام و بسته‌بندی محسوب می‌شود.

ISO/IEC ۲۷۰۰۱: مدیریت امنیت اطلاعات در عصر تهدیدات سایبری

راهنمای جامع استاندارد سیستم مدیریت امنیت اطلاعات برای سازمان‌های دیجیتال‌محور

---

ISO/IEC ۲۷۰۰۱:۲۰۲۲، شناخته‌شده‌ترین استاندارد جهانی برای سیستم‌های مدیریت امنیت اطلاعات (ISMS) است. این استاندارد با ارائهٔ چارچوبی سیستماتیک برای مدیریت ریسک‌های اطلاعاتی، به سازمان‌ها کمک می‌کند تا از دارایی‌های اطلاعاتی خود در برابر تهدیدات سایبری محافظت کنند. بر اساس تازه‌ترین آمار، تعداد گواهینامه‌های معتبر ISO/IEC ۲۷۰۰۱ در جهان از ۴۸,۶۷۱ در سال ۲۰۲۳ به ۹۶,۷۰۹ در سال ۲۰۲۴ افزایش یافته است. نسخهٔ ۲۰۲۲ این استاندارد با بازنگری در ضمیمهٔ A، تعداد کنترل‌ها را از ۱۱۴ کنترل در ۱۴ حوزه به ۹۳ کنترل در ۴ حوزهٔ اصلی (سازمانی، انسانی، فیزیکی و فناورانه) بازطراحی کرده است

در ادامه ی مطلب به تشریح بیشتر این موضوع خواهیم پرداخت

آیا سازمان شما تجربهٔ پیاده‌سازی ISO/IEC ۲۷۰۰۱ را داشته است؟ با چه چالش‌هایی مواجه شده‌اید؟ نظرات خود را در بخش کامنت‌ها با ما به اشتراک بگذارید

ISO ۴۵۰۰۱: ایمنی و بهداشت شغلی؛ از یک الزام قانونی تا یک سرمایه‌گذاری انسانی

راهنمای جامع استاندارد مدیریت ایمنی و بهداشت شغلی برای سازمان‌های مسئول و کارکنان آگاه

ISO ۴۵۰۰۱:۲۰۱۸، اولین استاندارد بین‌المللی سیستم‌های مدیریت ایمنی و بهداشت شغلی (OH&S) است که جایگزین استاندارد پیشین OHSAS ۱۸۰۰۱ شده است. این استاندارد با ارائهٔ چارچوبی ساختاریافته، به سازمان‌ها کمک می‌کند تا با پیشگیری از آسیب‌ها و بیماری‌های ناشی از کار، محیطی امن و سالم برای کارکنان خود فراهم کنند. ISO ۴۵۰۰۱ با بیش از ۵۴۰,۰۰۰ گواهینامه در سراسر جهان، به دومین استاندارد مدیریتی پرمخاطب جهان تبدیل شده است و برای سازمان‌هایی که به دنبال بهبود فرهنگ ایمنی و کاهش هزینه‌های ناشی از حوادث هستند، به یک ابزار استراتژیک تبدیل شده است.

در ادامه مطلب و تشریح این موضوع با ما همراه باشید

آیا سازمان شما تجربهٔ پیاده‌سازی ISO ۴۵۰۰۱ را داشته است؟ با چه چالش‌هایی مواجه شده‌اید؟ نظرات خود را در بخش کامنت‌ها با ما به اشتراک بگذارید.

ISO ۱۴۰۰۱: مدیریت زیست‌محیطی؛ فراتر از یک تعهد، یک مسئولیت عملی

راهنمای جامع استاندارد مدیریت زیست‌محیطی برای سازمان‌های پایدار و آینده‌نگر

ISO ۱۴۰۰۱:۲۰۲۶، جدیدترین نسخهٔ استاندارد بین‌المللی سیستم‌های مدیریت زیست‌محیطی (EMS) است که به سازمان‌ها کمک می‌کند ردپای زیست‌محیطی خود را کاهش دهند، با قوانین تطابق پیدا کنند و عملکرد زیست‌محیطی خود را بهبود بخشند. این استاندارد که توسط بیش از ۶۷۰,۰۰۰ سازمان در جهان گواهی شده است， دیگر فقط یک ابزار گزارش‌دهی نیست، بلکه چارچوبی پویا و ریسک‌محور است که تصمیمات، اولویت‌ها و عملکرد سازمان را شکل می‌دهد.

در ادامه ی مطلب شما را به تشریح این استاندارد دعوت می‌کنم

آیا سازمان شما تجربهٔ پیاده‌سازی ISO ۱۴۰۰۱ را داشته است؟ با چه چالش‌هایی مواجه شده‌اید؟ نظرات خود را در بخش کامنت‌ها با ما به اشتراک بگذارید.

ISO ۹۰۰۱؛ پرکاربردترین استاندارد مدیریت کیفیت در جهان

راهنمای جامع برای سازمان‌هایی که به دنبال بهبود عملکرد و اعتبار هستند

ISO ۹۰۰۱:۲۰۱۵، معتبرترین استاندارد بین‌المللی سیستم‌های مدیریت کیفیت (QMS) است که به سازمان‌ها کمک می‌کند فرآیندهای خود را بهبود بخشند، رضایت مشتری را افزایش دهند و عملکردی پایدار داشته باشند. این استاندارد با بیش از یک میلیون گواهینامه در ۱۸۹ کشور، پرمخاطب‌ترین استاندارد مدیریتی جهان محسوب می‌شود.

در ادامه مطلب، به تشریح این موضوع پرداخته شده است.

آیا سازمان شما تجربهٔ پیاده‌سازی ISO ۹۰۰۱ را داشته است؟ با چه چالش‌هایی مواجه شده‌اید؟ نظرات خود را در بخش کامنت‌ها با ما به اشتراک بگذارید.

استانداردهای بین‌المللی؛ از کیفیت محصول تا آینده‌ای پایدارتر (تحلیلی بر نگاه ISO)

سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) در نگاه خود، استانداردها را فراتر از یک سند فنی می‌بیند. به باور این سازمان، استانداردها «معیارهایی برای تعیین کیفیت» هستند که ضمن تضمین ایمنی و قابلیت اطمینان محصولات، به کسب‌وکارها در اتخاذ شیوه‌های پایدار و اخلاقی کمک می‌کنند. در این مقاله، نگاه ISO به استانداردها را تحلیل کرده و پیامدهای آن را برای صنعت و مصرف‌کننده ایرانی بررسی می‌کنیم.

در ادامه به واکاوی این موضوع خواهیم پرداخت.

آیا شما هم معتقدید که نگاه به استانداردها در ایران باید از «الزام» به «فرصت» تغییر کند؟ نظرات خود را در بخش کامنت‌ها با ما به اشتراک بگذارید.

ISO: Global standards for trusted goods and services

Standards define what great looks like, setting consistent benchmarks for businesses and consumers alike — ensuring reliability, building trust, and simplifying choices.

Making lives easier, safer and better.

What can standards do for you?

International standards ensure that the products and services you use daily are safe, reliable, and of high quality. They also guide businesses in adopting sustainable and ethical practices, helping to create a future where your purchases not only perform excellently but also safeguard our planet. In essence, standards seamlessly blend quality with conscience, enhancing your everyday experiences and choices.

چگونه کمیته فنی متناظر در ایران تأسیس می‌شود؟

راهنمای کامل تأسیس، ترمیم و انحلال کمیته‌های متناظر ایزو در ایران بر اساس روش اجرایی ۱۴۲/۲۴۹ سازمان ملی استاندارد ایران

فرآیند تأسیس کمیته فنی متناظر در سازمان ملی استاندارد ایران شامل هشت مرحله اصلی است:

درخواست متقاضی =» بررسی در کمیته راهبری=» تأیید ریاست سازمان =» فراخوان عمومی (در روش انتخابی) =» برگزاری نشست تأسیس =» انتخاب مسئولان =» صدور احکام =» آغاز فعالیت کمیته.

این فرآیند با هدف مشارکت مؤثر ایران در تدوین استانداردهای بین‌المللی و دفاع از منافع ملی در مجامع تخصصی جهانی طراحی شده است.

در ادامه به تشریح این چگونگی خواهیم پرداخت.

چنانچه شما یا سازمانتان تجربه‌ای در تأسیس یک کمیتهٔ متناظر داشته‌اید؟ سؤالی دربارهٔ مراحل یا مستندات دارید؟ خوشحال می‌شویم در بخش نظرات با ما در میان بگذارید.

فرآیند تدوین استاندارد ملی ایران (بر اساس روش اجرایی ۲۰۱/۳۳)

راهنمای گام‌به‌گام از شناسایی نیاز تا تصویب نهایی

فرآیند تدوین استاندارد ملی ایران شامل ۶ مرحله اصلی است: نیازسنجی، انتخاب روش تدوین، تهیه پیش‌نویس، بررسی کمیسیون اولیه، بررسی کمیسیون فنی و تصویب نهایی.

این فرآیند به‌صورت چرخه‌ای عمل می‌کند و در هر مرحله امکان بازگشت و اصلاح وجود دارد. مدت زمان متوسط تدوین یک استاندارد، بسته به پیچیدگی موضوع، بین ۶ تا ۱۸ ماه متغیر است.

در ادامه مطلب به تشریح این فرآیند می‌پردازیم و از شما می‌خواهم که چنانچه تجربه‌ای در تدوین یک استاندارد صنعتی داشته‌اید؟ یا سؤالی درباره مراحل مختلف این فرآیند دارید؟ خوشحال می‌شویم تجربه و دیدگاه خود را در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید.

«راویان اجرا» در تیرماه؛ کارشناسان راوی کیفیت می‌شوند

اداره‌ی نظارت بر اجرای استاندارد استان بوشهر در تیرماه میزبان نخستین رویداد «راویان اجرا» خواهد بود؛ نشستی که در آن کارشناسان و مدیران شهرستانی به روایت دستاوردها، چالش‌ها و آموخته‌های خود در سه‌ماهه‌یِ نخست سال می‌پردازند.

به گفته‌ی سرپرست اداره ی نظارت بر اجرای استاندارد استان، در این رویداد، کارشناسان حوزه نظارت و کنترل کیفیت، تجربه‌های میدانی خود را در کنار گزارش‌های مستند و داده‌های عملکردی ارائه می‌کنند. هدف، بازنمایی نقش نیروهای میدانی در ارتقای کیفیت، شناسایی چالش‌های اجرایی، و تقویت فرآیندهای بهبود مستمر است. «راویان اجرا» فرصتی است تا آن‌ها که بی‌وقفه بار نظارت را بر دوش می‌کشند، در قامت راوی دیده شوند و آموخته‌هایشان را به اشتراک بگذارند.

به گفته‌ی وی، «راویان اجرا» تنها یک جلسهٔ گزارش‌دهی نیست؛ گامی است ساده اما بلند، به سوی سازمانی که در آن، تغییرات غیرخطی و بهبود مستمر، نه در هیاهوی بخشنامه‌ها، که در سکوتِ توانمند شدنِ کارشناسان رخ می‌دهد. این، روایتِ همان مسیری است که در آن، کیفیت، از زبانِ کسانی شنیده می‌شود که خود، سازندهٔ آن بوده‌اند.

محمد صفدران بر این نکته تأکید نمود که در این رویداد، آنجا که کارشناس، راوی می‌شود، کار اداری دیگر یک دستور نیست؛ یک خاطرهٔ مشترک است.